Inne aspekty dotyczące kosztu uzyskania dochodu
Obecnie obowiązuje powszechnie rozwiązanie, że przedmiotem opodatkowania jest suma dochodów uzyskanych ze swoich wszystkich źródeł. Oznacza to, że nie ma opcji zmniejszenia tych dochodów, gdy odliczymy straty ze źródeł, w których koszty uzyskania są wyższe od przychodów. Te straty można sobie rekompensować dopiero dochodami z lat następnych i to jeśli będą uzyskane z tego samego źródła co straty. Podatnik ma opcję pokrywania strat w pięciu kolejnych latach. W podatku dochodowym głównego znaczenia nie ma koszt osiągnięcia przychodu lecz koszt „prawny”, czyli taki który został uznany przez za możliwy do odjęcia od osiągniętego w danym roku przychodu. Często trzeba się odwoływać się do standaryzacji kosztów uzyskania, a także opisywać je w sposób zryczałtowany. Często obok normy podstawowej, która reguluje koszty uzyskania prawodawca posługuje się normą w której w wymienia przypadki, kiedy dane koszty nie są uznawane na tle ustawy za koszty uzyskania przychodów.